Zwyczaje weselne

27.09.2008 Odbył się ślub Świetłany Sawickiej i Mak­syma Pylypiuka, życzymy im wszystkiego najlepszego na nowej drodze życia i poświęcamy im ten artykuł

W całej historii zawierania związków małżeń­skich, istnieją setki zwyczajów dotyczących samej formy obrzędu jak i zachowania się przybyłych na ślub gości. W zależności od regionu kraju, istnieją różne formy obrzędów po ceremonii zaślubin. Pół­noc czy południe, miasto czy też wieś – wszędzie odnajdziemy naprawdę ogromną liczbę różnych tra­dycji, które każdy z nas przeżywa, lub też interpre­tuje na swój sposób.
Możemy jednak krótko przyjąć, iż podstawowe zasady obyczajów weselnych są jednakowe co do ich głównych treści. Pomińmy więc szereg drob­nych szczegółów i przyjrzyjmy się jak wygląda standardowa kolejność weselnych obyczajów.
Błogosławieństwo
Według starego zwyczaju przed wyjazdem do ko­ścioła w domu panny młodej zbierała się cała rodzi­na oraz zaproszeni goście. Najstarsi członkowie obu rodzin udzielali narzeczonym błogosławieństwa i dopiero wtedy wszyscy ruszali do kościoła. Dziś wygląda to nieco inaczej. Do domu narzeczonej przybywa pan młody ze swoimi rodzicami a także świadkowie. W takim składzie orszak ślubny udaje się do kościoła. W niektórych regionach Polski dro­gę do kościoła parze młodej mogą urozmaicać tzw. “bramy”. Znajomi narzeczonych blokują drogę. Or­szak może udać się dalej, kiedy pan młody wykupi się wódką. Takie blokady mogą pojawiać się wielo­krotnie. Młodzi przybywają pod kościół. Do kościo­ła pierwszy wchodzi pan młody prowadzony przez matkę oraz świadkowie i oczekuje na wejście panny młodej. Narzeczoną do kościoła wprowadza ojciec i oddaje w ręce pana młodego. Dziś coraz częściej spotyka się, że młodzi wchodzą razem (koniecznie kobieta po prawej stronie swego mężczyzny!) a za nimi świadkowie.
Młoda para opuszcza kościół
Po przysiędze małżeńskiej i zakończeniu mszy świętej młoda para opuszcza kościół. Następuje po­witanie jej przez przybyłych gości. Małżonkowie przyjmują życzenia. Najpierw życzenia powinni so­bie złożyć nowożeńcy, później świadkowie, rodzi­ce, dziadkowie, krewni i przyjaciele. W praktyce nie za­wsze jednak wszystko bywa tak “uporządkowane”. Mile widziany jest deszcz z ryżu czy też drobnych monet – oczywiście wszystko w umiarze. Zwyczaj ten ma symbolizować dobrobyt dla małżonków. Zbieranie drobnych monet jest pierwszym “zada­niem” w małżeństwie. Kto z mał­żonków zbierze więcej monet będzie rządził w domu.
Młoda para udaje się na przyjęcie weselne
Odjazd spod kościoła powinien mieć także swój porządek. Najpierw odjeżdżają rodzice nowożeń­ców, potem młodzi i goście weselni. Koniecznie pa­miętajmy, aby zadbać o to, by każdy z gości miał za­pewniony transport na przyjęcie weselne (najlepiej wybrać osobę, która pokieruje rozmieszczeniem go­ści w poszczególnych samochodach). Nowożeńcy nie mogą śpieszyć się zbytnio na salę weselną, aby nie zjawić się tam przed przybyciem gości. Uniknie­my w ten sposób dość krępujących i niezręcznych sytuacji, kiedy to młodej parze pozostaje oczekiwać na przybycie weselników. W tym czasie można zała­twić np. sesję fotograficzną w plenerze bądź w stu­dium.
Młoda para wstępuje na salę
Po przybyciu na salę w rytmie Marsza Mendelso­na – pan młody przenosi swoją świeżo upieczoną żonę przez próg drzwi. Tutaj powitani zostają przez rodziców, którzy przyjmują ich według staropolskie­go obyczaju – częstując chlebem oraz solą.
Następnym etapem jest wzniesienie toastu (złożo­nego najczęściej z szampana) przez przyby­łych go­ści. Para młoda dostaje trunek w powiąza­nych wstążką kieliszkach, po których opróżnieniu rzuca szkło za siebie. Nie trzeba chyba dodawać, że kie­liszki powinny się stłuc…
W międzyczasie rodzice panny młodej rozsadzają gości przy stole. Dziś często ta czynność załatwiana jest poprzez wizytówki (winietki) na których wypi­suje się imię i nazwisko. Unikniemy w ten sposób chaosu i utworzenia się “grupek”, które będą bawiły się wyłącznie we własnym gronie. Przy zasiadaniu przy stole obowiązuje kilka zasad. Pośrodku stołu honorowe, udekorowane miejsca zajmuje oczywi­ście para młoda. Obok panny młodej zasiada ojciec pana młodego oraz świadek. Przy panu młodym sie­dzi matka panny młodej i drugi świadek. Naprze­ciwko zasiada matka pana młodego oraz ojciec pan­ny młodej. W centralnej części stołu zasiadają senio­rzy obu rodzin oraz rodzeństwo nowożeńców. Czę­sto jednak porządek przy stole wygląda nieco ina­czej: obok pana młodego zasiadają jego rodzice, świadek i seniorzy rodu a obok panny młodej jej ro­dzice, świadek i seniorzy rodziny.
Posiłek i bal
Najczęściej kolejnym etapem przyjęcia weselnego jest podanie gościom ciepłego posiłku, po zjedzeniu którego nadchodzi pora na rozpoczęcie zabawy. Pierwszy taniec wykonuje tradycyjnie młoda para – zazwyczaj do ustalonego wcześniej utworu muzycz­nego. Dopiero teraz do zabawy dołączają się rodzice i później goście. Na tym etapie zabawy dominuje całkowita różno­rodność. Posiłki przeplatają się z tańcami, te zaś z organizowanymi przez lidera orkiestry konkursami. Bardzo często w konkursach zdobyć można atrak­cyjne i co najważniejsze – śmieszne i wesołe – na­grody, których fundatorem jest oczywiście para mło­da.
Oczepiny
Zwyczajowo odbywają się o północy. Panny łapią rzucany przez panią młodą welon, a kawalerowie rzucany przez pana młodego musznik. Od tej chwili najważniejsze dwie osoby tego wieczoru przemiano­wane zostają na “starą parę młodą”, a na parkiet wkracza “nowa para młoda” utworzona przez obec­ną właścicielkę welonu, oraz właściciela musznika.
Tort i dobra zabawa
Tuż po oczepinach na salę wjeżdża tort weselny. Dzieli go młoda para, w pierwszej kolejności częstu­jąc nim siebie, a następnie rodziców i zgromadzo­nych gości.
Miły akcentem weselnego przyjęcia jest podzię­kowanie dla rodziców zorganizowane przez parę młodą. Nowożeńcy i ich rodzice wychodzą na śro­dek sali tanecznej, przygrywa im zazwyczaj utwór wybrany przez młodych na tę okazję i dziękują swym rodzicom za wychowanie i pomoc.
Dalsza część zabawy również pozostaje zróżnico­wana. Poczęstunki, konkursy, tańce i zabawy – wszystko to trwa do momentu ustalonego odgórnie przez parę młodą lub do czasu kiedy ostatni gość nie opuści parkietu. Zazwyczaj w porannych godzinach muzyka grana przez orkiestrę jest stonowana i spo­kojna.
Po zakończeniu zabawy para młoda jak i goście udają się do domów na zasłużony odpoczynek, aby następnego dnia równie dobrze bawić się na popra­winach.

| опубликовано: Admin, окт 20, 18:12